ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ತೊಲಗಿಸಿ – ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೀವ ಉಳಿಸಿ
ಹೆಣ್ಣು ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಕಣ್ಣು ಎನ್ನುತ್ತಾ , ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ನಾವು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಆಗುವಂತಹ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ತುಂಬಾ ವಿಷಾದನೀಯ. ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಎಂಬ ಪಿಡುಗು ಮಹಾಮಾರಿಯಾಗಿ ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ಅವಳನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಾಯಿತು. ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ನಿರಪರಾಧಿ ಹೆಣ್ಣು, ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ವರದಕ್ಷಿಣೆ ನಿರ್ಮೂಲನೆಗಾಗಿ ಸರಕಾರವು ಹಲವು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಈ ವ್ಯವಹಾರ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಇದರ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವಂತಹ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈಗಂತೂ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ತನ್ನ ಮದುವೆಯ ಉಡುಪನ್ನು ಧರಿಸುವಾಗಲೇ ಒಂದು ದಿನ ಇದೇ ಉಡುಪು ನನ್ನ ಕಫನ್ (ಹೆಣಕ್ಕೆ ಹೊದಿಸುವು ಹೊದಿಕೆ)ಆಗಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾ ಗಂಡನ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಹತ್ತು ಹಲವು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮನೆ ತಲುಪುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಅವಳ ಕನಸಲ್ಲೂ ಎಣಿಸದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ಅವಳನ್ನು ಕಾಡಿರುತ್ತದೆ. ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ಅತ್ತೆಮನೆಯವರ ಕಿರುಕುಳ ಹಾಗೂ ಅಪಹಾಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅವಳು ಸಹಿಸಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಅವಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತಾಯಿಸಿ, ಅವಳ ಮೇಲೆ ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿ ಒಂದು ದಿನ ದುರಂತ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಾಗೆ ಸತಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ಮೂಲಕ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಚಿತೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಳು ಒಂದು ದಿನ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.
ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಎಂಬ ಪೆಡಂಭೂತದ ಬೆಂಕಿ ದಿನನಿತ್ಯ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಇಂತಹ ಹತ್ತಾರು ದುರ್ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ದಿನಂಪ್ರತಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇಂತಹ ಜ್ವಲಂತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿರುವ ವಾರ್ತೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿವೆ. ಅದಾಗಲೇ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕ 23/4/2014 ರ ಬುಧವಾರ ನಡೆದಂತಹ ಘಟನೆಯನ್ನು ಓದಿ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡಿತು. ಸಿಡಿಲಿನಂತೆ ಬಂದೆರಗಿದ ಆ ಸುದ್ದಿ ಕ್ಷಣ ಹೊತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೇವಗೊಳಿಸಿತು. ಅದೇ ತಾಲೂಕಿನ ಅಜ್ಜಪ್ಪನಹಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದ ನಿವಾಸಿ ಸೈಯದ್ ಹುಸೇನ್ ರವರು ತನ್ನ ಮಗಳಾದ ಶಂಷಾದ್ ಳನ್ನು ಅದೇ ಗ್ರಾಮದ ನಿವಾಸಿ ಇಮಾಂ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸರಿ ಸುಮಾರು 5 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಾಲ ಸೋಲ ಮಾಡಿ ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಣ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಮದುವೆಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಸಾಲದೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ತರಲಿಕ್ಕಾಗಿ ದಿನನಿತ್ಯ ಸತಾಯಿಸುವುದು ಮಾಮೂಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ನತದೃಷ್ಟೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾಲದ ಭಾರವನ್ನು ನೋಡಿ ತಾನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ದೈಹಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳಗೇ ಸಹಿಸುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ತಂದೆ ತಾಯಿ, ಮಗಳು ಬಹುಶಃ ಸುಖದಿಂದಿರಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೋಮಲ ಹೃದಯದ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮನದೊಳಗೇ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾ, ಹಸನ್ಮುಖದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ದಿನನಿತ್ಯದ ಕಿರುಕುಳಗಳು ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೇ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು ಶಂಶಾದ್. ಕೊನೆಗೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಬರಬಾರದಂತಹ ಆ ಕಹಿದಿನ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅವಳ ಗಂಡ ಇಮಾಂ, ಮಾವ ಫಕೀರ್ ಸಾಬ್ ಮತ್ತು ಅತ್ತೆ ಹುಸೇನ್ ಬೀ ಎಂಬವರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಣ ತರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಬೈದಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೂ ಸಮಾಧಾನಪಡದೇ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆ ನತದೃಷ್ಟೆ, ನಿರಪರಾಧಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೈಮೇಲೆ ಸೀಮೆಎಣ್ಣೆ ಸುರಿದು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿರುತ್ತಾರೆ. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಸುಟ್ಟ ಗಂಭೀರ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶಂಷಾದ್ ಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ದಾವಣಗೆರೆಯ ಸಿಜೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲು ಮಾಡಿದ್ದು, ಪಾಪ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಸದ್ಯ ಮಾತನಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಭರಮಸಾಗರ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಸು ಕೂಡ ದಾಖಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಾನವ ಸಮಾಜವೇ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸುವಂತಹ ಘಟನೆ ಇದು.
ಆಹಾ, ಇದೆಂತಹ ರಾಕ್ಷಸೀಯ ಪೃವೃತ್ತಿ. ಮಾನವತೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು. ಹಾಗಾದರೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಹೆಣ್ಣೇ ಶತ್ರುವಾ? ಅನ್ನ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ನೀಡದೆ, ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸತಾಯಿಸಿ, ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಬೈದು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ಸುರಿಸಿ ಧಗಧಗಿಸುವಂತಹ ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೈಮೇಲೆ ನೋಡಿದರೂ ಸಮಾಧಾನವಾಗದಂತಹ ಮನೋಭಾವ. ಮಾನವನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇಂತಹ ಅಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರಿಪಿಸುವಂತಹ ವಸ್ತುವಾದರೂ ಏನು? ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣೇ ಯಾಕೆ ಈ ರೀತಿ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ? ಮುಗ್ಧ ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ ನಾವ್ಯಾಕೆ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೇ ಆದಂತಹ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳಿಲ್ಲವೇ? ಮದುವೆಯಾಗುವವರೆಗೆ ಹೊರಗಿನ ಲೋಕದ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ಅರಿಯದ ಈ ಮುಗ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಯಾಕೆ ಈ ರೀತಿ ಮರ್ದನಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಇಂತಹ ಹತ್ತು ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಇಂದು ನಾವೆಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆಂದರೆ, ದುರ್ಘಟನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸುವಾಗ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ಲೇಖನಗಳನ್ನೋ , ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನೋ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಖಂಡನೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅದು ನಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಪುನಃ ನಾವು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇಂತಹ ದುರ್ಘಟನೆಗಳು ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾದಾಗ.
ಹಾಗಂತೂ ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡುವ, ಹಾಗೂ ಪಡೆಯುವ ಅನಾಚಾರ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದ 30 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ರಿವಾಜು ಇನ್ನಷ್ಟು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಮೂಲಭೂತ ಕಾರಣ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ದುರಾಸೆ ಹಾಗೂ ಅತೀ ಶೀಘ್ರ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುವ ಕನಸು. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಶೇಖರಿಸುವ ಒಂದು ಹುಚ್ಚು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅತೀ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಕಾನೂನು ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಾಗಲಿ ಅದರ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ದುಡ್ಡನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಆಸೆ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಕಾಯಿಲೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸಮುದಾಯವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿದೆ. ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಅದು ಸಿಗದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ಆಮಾಯಕ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾಮೂಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕವಾಗಲೀ ಇನ್ನಾವುದೇ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಲೀ ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನ ದುರಾಸೆಗಳ ಕತ್ತಲೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಅವನ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಭಯ ಹಾಗೂ ಪರಲೋಕದ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ.
ಮೊದಮೊದಲು ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಒಂದು ರೂಢಿ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನೆಯವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ, ಬಲವಂತ ಹೇರಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ತನ್ನ ಅಂತಸ್ತಿಗೂ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟು ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಇಲ್ಲವೋ ತನ್ನ ಮಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಿರಿ .ಗಂಡನ ಮನೆಯವರ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಿ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಮಗಳ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ. ಎಂದು ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ನಿರ್ಮೂಲನೆಗಾಗಿ ಪ್ರತೀ ಹೆಣ್ಣಿನ ತಂದೆಯಾದವನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ನಾನು ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡುವಾಗ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆಯೇ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪೋಷಕರು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ವರದಕ್ಷಿಣೆ ರಹಿತವಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಧೃಡವಾದ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಕೇಳುವವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಉತ್ತರ ನೀಡುವ ಧೈರ್ಯ್ಯ ತೋರಬೇಕು. ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಲು ಗಂಡಿನ ಹೇಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಡಿಗೆ ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮನೆಯ ಒಳಗಿನ ಹಾಗೂ ಹೊರಗಿನ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುವಾಗ ಹೆಣ್ಣಿನ ತಂದೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ಇದೊಂದು ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಭಾರ?
ಬಹುತೇಕರು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೀಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹುಡುಗಿ ಸಚ್ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಂತಳಾದಳೂ ಸಂಪತ್ತು, ಕುರ್ಚಿ ಅಂತಸ್ತು ಇವೆಲ್ಲಾ ಅವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೇಲು ಕೀಳುಗಳೂ ಸಂಭಂದಗಳನ್ನು ಕೆಡಿಸುವಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿದೆ. ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಹೆತ್ತವರು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುಗಳು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮುತುವರ್ಜಿ ವಹಿಸಬೇಕಿದೆ. ವರದಕ್ಷಿಣೆ ರಹಿತ ಮದುವೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ಸಾಕ್ಷರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಂತಹ ರಾಜ್ಯ ಬಿಹಾರ. ಬಿಹಾರದ ನಳಂದ ಜಿಲ್ಲೆ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೌಲಾನಾ ಮನ್ಸೂರ್ ಆಲಮ್ ರವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಮಸೀದಿಯ ಇಮಾಮರು ಸೇರಿ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಪಡೆಯುವವರ ಹಾಗೂ ಕೊಡುವವರ ನಿಖಾವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಂಡಿರುವುದು ತುಂಬಾ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ.
ಲೇಖಕರು: ಮೌಲಾನಾ ಅಬ್ದುಲ್ ಹಫೀಝ್ ಅಲ್ ಕಾಸಿಮೀ, ಕಾರ್ಕಳ (ಕುವೈಟ್)
ಇದು ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಪಡೆಯುವವರ ಬೆವರೂರಿಸಿದೆ. ಈ ಸಂಕಲ್ಪ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಉಲಮಾ ಉಮರಾಗಳು ಸೇರಿ ಧೃಢ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಂಡಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಅಂತಹ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು. ಈ ಮೂಲಕ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ “ವರದಕ್ಷಿಣಾ ನಿರ್ಮೂಲನೆ” ಎಂಬ ಹೋರಾಟದ ಒಂದು ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತರಬಹುದು. ಅದು ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ಉಪದೇಶಗಳ ಮೂಲಕವಾಗಲೀ, ಅಥವಾ ನಿಖಾಃವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತಹ ಕ್ರಮಗಳಿಂದಾಗಲೀ. ತನ್ಮೂಲಕ ಶಂಷಾದ್ ಳಂತಹ ನತದೃಷ್ಟೆ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ದುಃಖತಪ್ತ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದಂತಾಗಬಹುದು. ಮನಸ್ಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗವಿದೆ ಎಂಬಂತೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಗೈದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗುವುದು ಖಂಡಿತ.
